COLUMN augustus 2014

Zeiksnor (2)

Column Frank Jacobs

In Perswijn 2012 nummer 5 schreef ik een column met de bovenstaande titel. In de ruim twintig jaar dat ik voor Perswijn schrijf, heb ik nooit zoveel reacties gehad als op dat artikel. Het overgrote deel van die reacties was positief, zeker indien afkomstig van wijnprofessionals. Slechts een handvol consumenten vond dat ik I.G., de zelfverklaarde wijnmaker uit Bordeaux, te hard aanpakte.

Medio juni dit jaar kreeg ik medestanders – zelfs van enige renommee – in het buitenland. Ook daar zijn de streken van de vineuze nar niet onopgemerkt gebleven en heeft men hem inmiddels door.
Het begon met een artikel in The Morning Claret, het blog van de Engelse wijnschrijver Simon Woolf, enkele dagen later gevolgd door een reactie op The Feiring Line, de site van de Amerikaanse wijnschrijfster Alice Feiring.

Beiden kunnen worden gezien als grote liefhebbers en pleitbezorgers van zowel biologische, biodynamische en vooral ook de zogenaamde natuurwijnen. Deze laatste wijnen worden gemaakt zonder, of in elk geval met zo minimaal als mogelijk, chemische en technologische interventie tijdens de druiventeelt en vinificatie.

En juist daar zit de kneep. Simon Woolf woont parttime in Amsterdam en stuitte in een supermarkt op een wijn die niet door, maar voor de Nederlandse paljas wordt geproduceerd door producenten in de Languedoc en wordt verkocht bij Albert Heijn. Ondanks het feit dat de wijn alleen in Nederland verkrijgbaar is, is de wervende tekst op de fles volledig in het Engels. In kapitalen staat onder andere vermeld dat we hier te maken hebben met een 100% natural wine.

Het feit dat dit marketing- en massaproduct zo wordt genoemd schoot de beide wijnschrijvers volkomen in het verkeerde keelgat. Dat is wel begrijpelijk, omdat het begrip natuurwijn, ondanks het feit dat het geen wettelijke bescherming geniet, in de Angelsaksische wereld serieuzer wordt genomen, een andere connotatie en een hogere status heeft dan in ons land.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de reclamejingletjespingelaar door Simon Woolf onder andere wordt omschreven als een dissidente, sluwe, imitatie Franse wijnboer, verafschuwd door velen in de wijnhandel, die misleidende onzin op zijn fles vermeldt en de term natuurwijn schaamteloos misbruikt. Alice Feiring toept in haar reactie nog even over en gebruikt termen als een eikel met een belachelijke bewering en een valse boodschap op zoek naar een maas in de wet.

Over de smaak van de wijn zegt Woolf ondermeer: “Er is niet veel karakter – ik zou een Master of Wine durven uitdagen in een blinde proeverij het juiste druivenras of de correcte regio te identificeren…”

Hoewel ook de op de fles vermelde claim ‘This wine hasn’t flown halfway round the world which is much better for the environment too’ met een kilootje zout mag worden genomen, kan ik echter niet anders dan concluderen dat Nederlands grootste poseur wettelijk niets verkeerd doet en dus weer weg komt met zijn malle fratsen.

Maar ook begrijp ik de woede van de beide Engelstalige wijnschrijvers die met lede ogen moeten aanzien hoe het imago van hun geliefde natuurwijn door hem volledig aan gort wordt geslagen…



Frank Jacobs
Snelleveldstraat 52
1107 VW Amsterdam
tel: 020-6978347
fax: 020-6978347
mobiel: 06-54622112
e-mail: fjacobs@wxs.nl
Internet: www.winepeptalk.nl

  • Lid van de F.I.J.E.V. (Fédération Internationale des Journalistes et Ecrivains des Vins et Spiritueux) www.fijev.com