COLUMN oktober 2008

Tranen

Column Frank Jacobs

“It was the only wine in my life that brought tears to my eyes,” hoorde ik Robert Parker een jaar of tien geleden in een documentaire over Bordeaux zeggen. Parker, die zich bij het doen van deze bekentenis overduidelijk enigszins ongemakkelijk voelt, vervolgt: “De wijn die voor de meeste emotie zorgde, was een wijn uit mijn geboortejaar, afkomstig van een klein château in Pomerol met de naam Lafleur. Ik weet nog dat ik die 1947-er geserveerd kreeg en de tranen opwelden door een combinatie van oorzaken. Op de eerste plaats moest ik aan mijn moeder denken en op de tweede plaats was de wijn zo rijk en weelderig dat ik dacht hoe jammer het zou zijn om het glas leeg te drinken, omdat ik misschien nooit in mijn leven nog een fles van deze wijn zou tegenkomen.”
In een woord geweldig. Ik kan enorm genieten van dit soort verhalen. Dat doe ik al vanaf het moment dat ik, inmiddels ruim dertig jaar geleden en toen nog puur als hobbyist, in wijn geïnteresseerd raakte. Zo las en herlas ik The Great Vintage Wine Book van Michael Broadbent, een boek boordevol proefnotities van veelal oude en vrijwel onbereikbare wijnen, alsof het een spannend jongensboek was.
Naarmate mijn hobby zich ontwikkelde tot mijn werk, kwamen ook die vrijwel onbereikbare wijnen steeds meer en vaker in mijn glas. Zoals begin dit jaar toen een klant van Glerum Auctioneers mij opbelde met de vraag of ik zin had om met hem een fles Lafleur uit het eind van de jaren veertig te proeven. Hij had drie flessen van de wijn gekocht op de veiling, maar de etiketten waren dermate beschadigd en vergaan dat het jaartal op geen van de flessen meer goed leesbaar was. Die vraag was natuurlijk niet aan dovemansoren gericht. Er werden nog een aantal mensen uitgenodigd, die allemaal een of meer bijzondere flessen meebrachten en voorafgaand en tijdens een diner werden de wijnen geproefd en gedronken, met als hoogtepunt natuurlijk de Château Lafleur.
Ook op de kurk stond helaas geen jaartal vermeld – of als het er ooit opgestaan had, was het althans niet meer zichtbaar – dus we moesten afgaan op onze eigen impressies en proefnotities, die natuurlijk later nog wel vergeleken konden worden met de beoordelingen van Robert Parker en Michael Broadbent van Château Lafleur uit de jaren veertig. Vooropgesteld: wat kan echte en letterlijk onvervalste ouwe brol toch lekker zijn! Dit was exact de essentie van wat wijn zo bijzonder en fascinerend maakt. Geconcentreerd, vol, dik, sappig en zwoel, met gekonfijt fruit en volop leven. Deze wijn gooit dan ook hoge ogen voor het behalen van een toppositie op mijn lijstje van de beste wijnen van het jaar. Op basis van onze proefnotities concludeerden we dat het niet Parker’s tearjerker uit 1947, maar de Lafleur 1949 moest zijn.
Geen van ons brak overigens tijdens het drinken van deze wijn in tranen uit, maar dat was logisch, want niemand van ons stamde uit 1949. De enig zichtbare tranen waren die van de wijn zelf, langzaam neerwaarts vloeiend aan de binnenkant van onze glazen…

Frank Jacobs
Snelleveldstraat 52
1107 VW Amsterdam
tel: 020-6978347
fax: 020-6978347
mobiel: 06-54622112
e-mail: fjacobs@wxs.nl
Internet: www.winepeptalk.nl