COLUMN september 2011

L’embarras du choix

Column Frank Jacobs

Twee verschillende landen. Twee verschillende wijngebieden. Natuurlijk de nodige verschillen, maar daarnaast ook onverwacht veel overeenkomsten.
Recentelijk verbleef ik zowel een tijdje in Piesport aan de Mosel als in Saint-Amour in de Beaujolais. Ondanks het feit dat de focus in het eerste wijngebied vooral op witte wijn van de rieslingdruif ligt, terwijl er in het tweede gebied – vrijwel – louter rode wijn van gamay wordt gemaakt, ontdekte ik in die veertien dagen toch de nodige overeenkomsten tussen deze beide, op het eerste gezicht zo ontzettend verschillende, gebieden. Dat had in de eerste plaats met gevoel te maken. Wanneer je door deze beide gebieden rijdt, met de mensen spreekt en de wijnen proeft, merk je dat er dat er wat gaande is. De tijden van inferieure Moselblümchen en Zeller Schwarze Katz lijken voorbij, evenals die van vin de merde en schrale primeurwijnen. Er is optimisme en een nieuw elan bespeurbaar, voelbaar zelfs. Met name veel jonge(re) wijnbouwers hebben de aandacht verplaatst van kwantiteit naar kwaliteit, het terroir is weer belangrijk, er zijn structurele verbeteringen doorgevoerd, zowel in de wijngaard als in de kelder en dat alles valt te proeven in veel van de wijnen. Wijnen die zowel aan de Mosel als in de Beaujolais fruit, frisse zuren en relatief weinig alcohol hebben. Wijnen die verteerbaar en doordrinkbaar zijn, gouleyant, zoals de Fransen dat zo prachtig noemen.
Symptomatisch voor dat nieuw elan en optimisme is het verhaal van de oude dame uit Tournus, die mij voor een week een huis in het centrum van het dorp Saint-Amour verhuurde. Behalve dat huis bezit ze ook een aantal hectare wijngaard binnen de cru Saint-Amour. Beide heeft zij geërfd van haar ouders, maar zowel haar ouders als zijzelf hebben nimmer in het huis gewoond, laat staan zelf wijn gemaakt van de druiven in de verschillende percelen wijngaard. De wijngaard was en métayage – een oud en in de wijnbouw in Frankrijk nog altijd gebruikelijk systeem van verpachten, waarbij de pachter de huur voldoet door de eigenaar van de grond een vooraf overeengekomen deel van de opbrengst (in wijn of druiven) te geven. Ze dronk zelf niet zo veel wijn, maar verkocht het leeuwendeel aan familie en vrienden. Onlangs had ze zich toch wel enige zorgen gemaakt, zei ze, nadat ze een fles van haar ‘eigen’ wijn uit de kelder had gehaald en ontkurkt, omdat haar pachter na dertig jaar met pensioen was gegaan. Waar moest ze in vredesnaam met haar wijngaarden naar toe? Echter binnen de kortste keren nadat in het dorp bekend was geworden dat haar pachter ermee zou stoppen, hadden zich maar liefst zeven jonge wijnboeren bij haar gemeld die geïnteresseerd waren haar percelen te gaan bewerken. Een situatie die slechts een paar jaar geleden absoluut ondenkbaar was geweest. Het was een l’embarras du choix geworden, die zij met een soort salomonsoordeel had opgelost door de twee meest enthousiaste jonge wijnbouwers elk de helft van haar wijngaard te gunnen, zo vertelde ze met een tevreden glimlach, terwijl ze onze glazen nog maar eens vulde…



Frank Jacobs
Snelleveldstraat 52
1107 VW Amsterdam
tel: 020-6978347
fax: 020-6978347
mobiel: 06-54622112
e-mail: fjacobs@wxs.nl
Internet: www.winepeptalk.nl

  • Lid van de F.I.J.E.V. (Fédération Internationale des Journalistes et Ecrivains des Vins et Spiritueux) www.fijev.com