COLUMN September 2014

Een beetje moe

Column Frank Jacobs

Nooit was ik in Scandinavië. En als je een overstapje op Heathrow voor een vlucht naar Zuid-Afrika niet meerekent, ook niet in het Verenigd Koninkrijk. ‘Wat moet ik er doen?’ was steevast mijn argument, ‘ze maken er geen wijn!’ Nee, mijn auto reed bij het vertrek voor een vakantie altijd vanzelf in zuidelijke richting. Op naar Frankrijk, Duitsland, Italië, of desnoods naar Schiphol.

Nu wil het geval dat mijn vrouw juist een grote belangstelling voor Scandinavië heeft. Ze leest graag Zweedse literatuur en kijkt naar Deense en Zweedse thrillers op tv. Door mijn halsstarrigheid was zij daar echter ook nog nooit geweest.

Deze zomervakantie had ik het plan opgevat om een cruise te maken. En als er nu één ding was dat mijn vrouw absoluut niet wilde dan was het, juist ja. De enige manier waarop ik ditmaal mijn zin door kon drijven was door voor te stellen een cruise langs de Noorse fjorden naar de Noordkaap te maken.

Uiteraard had ik de voorbereiding consciëntieus ter hand genomen. Zo had ik een hut geboekt op dek zeven, vlakbij het trappenhuis en de liften. Op die manier hoefde ik maar een trapje op om bij Enoteca Verona te komen.

Die ruime wijnbar, die met zijn witte en zwarte lederen stoelen en wanden met klimaatkasten deed denken aan een chique herenclub, was het domein van Nunzio Vogliobene. Deze Italiaanse sommelier beheerde een kaart met een kleine honderddertig wijnen. Voor de selectie was een panel van de Associazione Italiana Sommelier verantwoordelijk. Daardoor kende de wijnkaart een uitgebreide keuze aan Italiaanse wijnen waaronder, naast de usual suspects als Sassicaia, Tignanello, Solaia en Barbaresco van Angelo Gaja, een gevarieerde keuze van minder prestigieuze namen afkomstig uit diverse wijngebieden.

Maar ook een notoire francofiel als ik kon met de kaart – waarop, naast zes Champagnes, bijvoorbeeld alleen al drie verschillende Puligny-Montrachet Premiers Crus van Louis Jadot stonden – prima uit de voeten. Zeker daar de kaart verder ook wijnen telde uit Spanje, Portugal, Chili, Australië, Nieuw-Zeeland en de Verenigde Staten. Kortom, het laat zich raden dat ik elke dag wel in de Enoteca te vinden was.

Het gegeven dat de wijnbar slechts tussen half vijf en elf uur ’s avonds bemand was werd middels het Enomatic systeem opgelost, waardoor de passagiers 24 uur per dag terecht konden om met hun smartcard maar liefst 56 verschillende wijnen in drie verschillende hoeveelheden te tappen.

Een ding verbaasde mij echter zeer. Sommelier Nunzio die met de bovengenoemde tijden toch aanzienlijk minder uren maakte dan vele van zijn vaak uit Indonesië, de Filippijnen, of Latijns-Amerika afkomstige F&B collega’s – sommigen van hen zag ik zowel ’s morgens bij het ontbijt, ’s middags bij de zwembadbars en ’s avonds bij het diner in een restaurant – antwoordde op mijn vraag hoe het met hem was vrijwel steevast met een getourmenteerde uitdrukking op zijn gezicht dat hij un peu fatigué was. Een minpunt dus voor de man met de mooiste en rustigste baan op het schip...



Frank Jacobs
Snelleveldstraat 52
1107 VW Amsterdam
tel: 020-6978347
fax: 020-6978347
mobiel: 06-54622112
e-mail: fjacobs@wxs.nl
Internet: www.winepeptalk.nl

  • Lid van de F.I.J.E.V. (Fédération Internationale des Journalistes et Ecrivains des Vins et Spiritueux) www.fijev.com