COLUMN november 2011

Geen kabouters meer

Column Frank Jacobs

Al ruim tien jaar maak ik deel uit van de jury tijdens de Nationale Wijnkeuring, waarvan de laatste negen jaar als voorzitter. Die jury keurt jaarlijks de ingezonden Nederlandse wijnen en voorziet ze, mits de kwaliteit dat toelaat, van medailles. In de loop der jaren is zowel de gang van zaken tijdens de keuring zelf, als de kwaliteit van de ingezonden wijnen enorm verbeterd. En daarmee ook de wijze waarop er in de Nederlandse wijnwereld naar wijnmakers en vooral ook wijnen van eigen bodem wordt gekeken. De wijnmakers van het allereerste uur bestonden in de optiek van de toenmalige wijnprofessionals vooral uit goedwillende, baardige kabouters die geitenwollen sokken en sandalen droegen en in het schuurtje van hun achtertuin wijnen maakten van druivenrassen waar wij vaak nog nooit van hadden gehoord en die wij neerbuigend als hybriden bestempelden. Met die wijnen vielen ze vervolgens hun familie, vrienden, kennissen, buren en collega’s lastig.
Als de dag van gisteren herinner ik me mijn eerste juryparticipatie. Slechts een kleine dertig wijnen dienden we op een ochtendje te keuren, waarna we in het restaurant waar de keuring plaats had aan de lunch konden. Een flink deel van die wijnen vertoonde aperte vinificatiefouten, zoals acidité volatile. Ook waren de zuren vaak van een dermate niveau dat het glazuur spontaan van je tanden sprong. Als ik mij in die eerste jaren voor mijn periodieke controle bij mijn tandarts meldde, stond hij me handenwrijvend in de deuropening op te wachten en op het moment dat ik de spreekkamer weer verliet, belde hij al met een reisbureau om weer een extra lange zonvakantie naar een exclusief en exotisch oord te boeken. Hoe anders is het nu. Tegenwoordig worden er gedurende twee dagen zo’n honderdvijftig wijnen gekeurd, afkomstig van meer dan vijftig verschillende wijngaarden. De wijnen zijn allemaal voorzien van een analyse uitgevoerd door een Duits laboratorium. De nieuwe druivenrassen zijn inmiddels zoveel generaties doorgekruist, dat ze als volwaardige vitis vinifera gezien kunnen worden. De huidige wijnmakers komen niet meer uit sprookjesland, maar zijn geschoold en weten wat ze gedurende vinificatie en opvoeding dienen te doen, waardoor een wijn met een fout echt een uitzondering vormt. De keuring vindt plaats volgens de richtlijnen van het O.I.V. (Organisation Internationale de la Vigne et du Vin) en staat onder toezicht van het Productschap Wijn. Na vele zilveren en bronzen medailles konden zowel verleden jaar als dit jaar enkele wijnen met goud worden bekroond. Ook werden dit jaar de eerste buitenlandse wijnen gekeurd en maakte een buitenlandse proever deel uit van de jury.
Voor mij is dan ook overduidelijk dat de Nederlandse wijnmakers inmiddels volwassen zijn geworden, waardoor het niveau van de wijnen nog elk jaar stijgt en Nederland zo langzamerhand een kleine, maar volstrekt serieus te nemen wijnbouwnatie is. Dat wordt ook bevestigd door het feit dat vele Nederlandse wijnen bij andere wijnconcoursen in Europa (gouden) medailles hebben gehaald.
En die kabouters van weleer? Die zijn terug naar hun habitat, het bos in…



Frank Jacobs
Snelleveldstraat 52
1107 VW Amsterdam
tel: 020-6978347
fax: 020-6978347
mobiel: 06-54622112
e-mail: fjacobs@wxs.nl
Internet: www.winepeptalk.nl

  • Lid van de F.I.J.E.V. (Fédération Internationale des Journalistes et Ecrivains des Vins et Spiritueux) www.fijev.com