COLUMN november 2012

Vineuze necrofiel

Column Frank Jacobs

Tegenwoordig trek ik niet zo snel meer een oude Bordeaux open. Vroeger was dat wel anders. Dat werd mede geïnspireerd door Michael Broadbent, wiens The Great Vintage Wine Book, boordevol proefnotities van veelal oude en vrijwel onbereikbare wijnen, ik in de periode dat ik met het drinken van wijn begon – inmiddels al weer ruim 35 jaar geleden – keer op keer herlas, alsof het een spannend jongensboek was. Werkelijk fascinerend vond ik het om wijnen te drinken die even oud, of zelfs beduidend ouder waren dan ikzelf. Maar mijn smaak evolueerde en veranderde. De laatste jaren gaat de kurk meestal veel vroeger uit de fles en drink ik liever een pakweg tien jaar gerijpte Bourgogne dan een decennia oude Bordeaux. Een zekere hoeveelheid fruit in de wijn spreekt me tegenwoordig vaak meer aan dan de tertiaire tonen van tientallen jaren kelderrijping.
Het echte omslagpunt kwam eigenlijk al vele jaren geleden. Ik weet het nog goed. Het was ergens medio jaren negentig. Op een herfstige zondagmiddag opende ik een fles Château de Pez 1937, een cru bourgeois uit Saint-Estèphe. Nadat ik al een kwartier bezig was een fraaie proefnotitie over de wijn te produceren, rook mijn vrouw ook eens aan het glas dat ik voor haar had ingeschonken en nam een uiterst behoedzaam slokje van de wijn. “Maar dit is toch volkomen geoxideerd,” was haar enige commentaar. Een opmerking die aankwam als een mokerslag. Ik kon het absoluut niet ontkennen en realiseerde me dat ik mijn uiterste best deed nog iets positiefs te ontdekken in een wijn die in feite volslagen passé was. Plotseling besefte ik dat ik bezig was te veranderen in een vineuze necrofiel.
Vanaf dat moment ging het fruit weer de boventoon voeren. Maar zo af en toe kan ik het niet laten en wil ik het toch weer proberen. Verleden maand had ik weer eens zo’n oude wijn in het glas. Van die wijn kocht ik een paar jaar geleden 6 flessen op de veiling van AAG, toen nog Amsterdam Auctioneers Glerum. Ze zijn afkomstig uit de kelder van de burgemeester van een middelgrote plaats in Brabant, wiens wijnen, na zijn overlijden, door zijn kinderen ter veiling werden aangeboden. Drie eerder gedronken flessen toonden zich still alive and kicking en waren nog in uitstekende conditie – misschien wel in betere conditie dan ikzelf, zoals ik bij een van die gelegenheden zei. Dat gold ook voor deze fles, ondanks het feit dat het oogstjaar 1952 in Bordeaux weliswaar goed, maar niet groots was en over het algemeen beter op de rechteroever dan op de linkeroever. Bovendien ging het slechts om een kleine Bordeaux afkomstig van die dat jaar wat minder geslaagde linkeroever: Château La France 1952 uit Blaignan, met de appellation Médoc.
Het steeds opnieuw ontdekken en ervaren blijft toch echt het meest fascinerend aan wijn. Elke nieuw geopende fles is een verrassing. Maar daar hoef je heus geen vineuze necrofiel voor te worden…



Frank Jacobs
Snelleveldstraat 52
1107 VW Amsterdam
tel: 020-6978347
fax: 020-6978347
mobiel: 06-54622112
e-mail: fjacobs@wxs.nl
Internet: www.winepeptalk.nl

  • Lid van de F.I.J.E.V. (Fédération Internationale des Journalistes et Ecrivains des Vins et Spiritueux) www.fijev.com