COLUMN september 2007

Vrienden

Column Frank Jacobs

Enige tijd geleden was ik anderhalve week in een Duitse wijngebied. De Moezel om precies te zijn. Mijn verblijf viel midden in de vakantieperiode. Nou, dat heb ik geweten. Zoals onze nationale filosoof Johan Cruijff al eens terecht oreerde: “Jeder Vorteil hat seinen Nachteil!”
Om met dat laatste te beginnen: mede vanwege het feit dat mijn ouders daar meer dan een halve eeuw geleden ook al heen gingen, besloot ik uit louter sentimentele overwegingen een bezoek te brengen aan het wijnstadje Cochem. Het feit alleen dat er langs de rivier een speciale parkeerplaats voor campers bleek te zijn, had mij moeten waarschuwen. Naïef echter als ik ben, zocht ik naarstig verder naar een parkeerplaats voor mijn Peugeotje. Toen ik het stadje weer bijna uitreed, bleek de allerlaatste parkeerplek nog leeg te zijn.
Vol goede moed zette ik te voet koers richting stadscentrum. Daar aangekomen ging mij langzaam maar zeker een lichtje branden. Cochem is geen stadje dat genoemd staat in de Lonely Planet, maar beslist wel in alle andere reisgidsen over Duitsland. Het plaatsje was overspoeld door een tsunami van toeristen en zowel de burcht, het barokke raadhuis, de vele vakwerkhuizen en alle andere bezienswaardigheden die ongetwijfeld enthousiast in al die reisgidsen worden beschreven, gingen schuil achter de bonte menigte. Van heinde en verre waren zij met sleurhutten en campers hier heen gekomen, om elkaar in de smalle straatjes, gehuld in een walm van Bratwurst, tergend langzaam voor de voeten te lopen.
De Kalverstraat op de laatste koopzondag voor Kerst is er niets bij. Alhoewel, van heinde en verre? Na enig luisteren bleek dat het overgrote deel van de aanwezigen op luide toon een taal sprak, die verdacht sterk aan het Nederlands deed denken, maar dan wel in dialectvormen die ik met geen mogelijkheid kon verstaan.
Middels het eerste het beste zijstraatje ontvluchtte ik de claustrofobisch makende mensenmassa, sprintte naar mijn auto en scheurde even later Cochem uit. Nooit duurde mijn bezoek aan een wijnproducerende gemeente zo kort. Even later nam ik plaats op het terras van een restaurant een stukje verder stroomopwaarts.
Het piepkleine dorpje stond vast in geen enkele reisgids vermeld, er was geen toerist te bekennen. Tijd om te doen waar ik goed in ben. Tijdens een aangename lunch, ver genoeg weg van de madding crowd en met een goede fles Riesling onder handbereik, kwam ik weer langzaam tot rust.
Want dat is een van de voordelen van het ‘nieuwe’ zelfbewuste Duitsland. Er worden door vele, vaak jonge, maar in elk geval kwaliteitsbewuste producenten momenteel wijnen gemaakt om u tegen te zeggen. Bovendien kun je er tegenwoordig ook goed eten. En dan bedoel ik dat niet kwantitatief, maar kwalitatief. Om je vingers bij af te likken.
Die combinatie van een fraaie en spannende wijnkaart met een inventieve keuken zou alleen al een reden moeten zijn om vaker een bezoek aan een Duitse wijnstreek te brengen. Voor de afstand hoeft u het niet te laten en voor Cochem bent u nu gewaarschuwd.
Ik weet niet hoe Johan er over denkt, maar wat mij betreft is 7 juli 1974 weliswaar niet vergeten, maar inmiddels wel vergeven. We zijn weer vrienden…

Frank Jacobs
Snelleveldstraat 52
1107 VW Amsterdam
tel: 020-6978347
fax: 020-6978347
mobiel: 06-54622112
e-mail: fjacobs@wxs.nl
Internet: www.winepeptalk.nl